«پروانه» در جهان نشانهها و اساطیر
در میان مردمان باستان پروانه مظهر روح و گرایشِ ناخودآگاه به نور بود. پالایش روح با آتش—که در هنر رومی با قراردادن پارهاخگری در دهان یک پیشگو توسط یک فرشته نشان داده میشد— گاه با تصویرکردن عشقورزی پروانه با یک شعله روی سبویی سفالین نیز متجسم میشد. در آیین گنوسی، ملکالموت به سان موجودی با پاهای بالدار در حال نابودکردن یک پروانه تصویر میشد، از این میتوانیم نتیجه بگیریم که پروانه نماد زندگی بوده و نه نماد روح به معنای یک موجود متعالی یا معنوی. این مطلب همچنین توضیح میدهد که چرا در روانکاوی پروانه نماد تولد دوباره است. در چین نیز پروانه معنای ثانویهی خوشی و شادکامی حاصل از ازدواج را داشت.
ترجمه از
Cirlot J. E., A Dictionary of Symbols (2th Ed), 2001, Routledge, p. 35.
کلمات کلیدی: پروانه، نماد، نشانه، اساطیر
